Relatie Anouk dreef Diederik in De Bondgenoten tot wanhoop: 'Ze had nog een vriend en dat deed pijn'

Beste lezers,

Als ik terugkijk op mijn tijd in de loods, is er een ding dat er voor mij echt uitspringt: ik heb de vrouw van mijn leven ontmoet. Natuurlijk waren er momenten waarop ik het moeilijk had, maar ik wist ook heel goed aan wat voor programma ik meedeed. 

Ik wilde mezelf blijven en heb me, vergeleken met mijn eerste deelname, iets meer afzijdig gehouden van discussies die nergens over gingen. Als het over Anouk ging, ging ik er wel met volle bak op. Maar over weinig eten of iemand die te veel kruiden gebruikte, wilde ik geen ruzie maken.

Tekst gaat verder onder het Instagram-bericht.

Ik wist namelijk dat ik al genoeg sensatie aan het schoppen was. Op televisie werd ik neergezet als de jongen die achter een vrouw aanging die op dat moment nog een vriend had. Ik vond dat zelf ook geen fijne positie en wist dat ik me verder rustig moest profileren. Toch waren er achter de schermen genoeg momenten waarop ik het echt zwaar had. Die beelden zijn uiteindelijk niet uitgezonden.

Geen hoogte

Vooral de situatie met Anouk trok ik op een gegeven moment niet meer. Ik kreeg geen hoogte van wat er tussen ons speelde. Alles was zo onduidelijk en dat leverde enorm veel stress op. Tegelijkertijd lukte het me niet om afstand te nemen, omdat ik me veel te sterk tot haar aangetrokken voelde. Ze had nog een vriend en dat deed pijn. Toch kwam ik iedere keer weer bij haar terecht, al was het maar in mijn gedachten.

Tekst gaat verder onder het Instagram-bericht.

Soms werd ik verdrietig als ze niet lekker bij me op de bank kwam zitten. Daar kon ik best emotioneel van worden of zelfs wakker van liggen. Ik kon mezelf ook niet helemaal openstellen, omdat zij nog bij haar ex was. 

Tijdens de zenderwissels zei Anouk soms stiekem dingen tegen me. Dat ze me knap vond of dat ze bepaalde dingen die ze eerder had gezegd niet meende. Daardoor begon ik steeds meer te merken dat ze serieus met mij was.

Belangrijk keerpunt

Het moment waarop Anouk de ring van haar ex-vriend met zijn naam erop afdeed, was voor mij een belangrijk keerpunt. Ik had dat laatste zetje van bevestiging nodig om mijn gevoelens volledig open te gooien. Dat kwam uiteindelijk aan het einde. Het was echt een emotionele rollercoaster. 

Eenmaal buiten met Anouk was het dan ook een enorme opluchting dat we eindelijk samen waren. Die ene dag dat zij eerder vertrok, was ik echt gebroken. Het voelde alsof een deel van mij uit de loods was verdwenen en ik daar zelf ook niet meer hoefde te zijn.

Een week later hadden we officieel een relatie. Ik vroeg haar een dag na haar verjaardag, rond middernacht, toen we samen in bed lagen. Het hoefde helemaal niet groot te zijn. We hadden het erover en wilden er eigenlijk alleen maar een stempel op drukken. 

Inmiddels is onze band buiten de loods alleen maar sterker geworden. Al ontdek je natuurlijk ook elkaars minder goede eigenschappen. Ik kan bijvoorbeeld erg vasthouden aan mijn eigen mening en wil graag mijn eigen planning volgen. Daar krijgt Anouk nu ook mee te maken. Maar dat is een uitdaging die we allebei bewust samen aangaan.

Tekst gaat verder onder het Instagram-bericht.

Stukje rust

Hoewel ik in de omgang best aanwezig kan zijn en makkelijk veel praat, ben ik van mezelf eigenlijk introvert. Thuis heb ik echt tijd nodig om volledig op te laden na drukke dagen. Bij Anouk vind ik die rust. Ik hoef niet altijd 'aan' te staan en dat is heel prettig. We kunnen samen zijn zonder dat er per se iets hoeft te gebeuren. Juist dat stukje rust en thuiskomen bij elkaar is voor mij heel waardevol.

Groet, 
Diederik