Lokkertje op krappe arbeidsmarkt: maar liefst 30 cent kilometervergoeding van de baas

Zoals bij groothandel Aquatic Wholesale Group in het Brabantse Klundert. Het bedrijf handelt in alles wat met vijvers en aquariums te maken heeft en heeft daarvoor een kleine 70 mensen in dienst.

De meeste van hen komen met de auto, want het bedrijf is slecht bereikbaar met het openbaar vervoer. Vanwege de hoge benzine- en dieselprijzen verhoogde het bedrijf onlangs de vaste kilometervergoeding naar 30 cent. De vergoeding is overigens voor meer dan alleen brandstof: het is ook een bijdrage van de werkgever voor het bezitten en onderhouden van een auto.

Bij meer dan 25 cent wordt het loon

Dat is meer dan de 25 cent kilometervergoeding die werkgevers hun personeel onbelast mogen geven. Dit was jarenlang 23 cent, maar in juni kwam definitief groen licht voor een verhoging die met terugwerkende kracht op 1 januari dit jaar is ingegaan. 

Meer dan 25 cent geven mag ook, maar het deel boven de 25 cent wordt dan als loon gezien. En daar moet dan belasting over betaald worden.

Toch besloten ze dit bij Aquatic te doen. "Je merkt gewoon dat het heel erg speelt onder het personeel", legt Angéla Hermus de verhoging uit. Die zijn dan ook blij met de verhoging. "Ja, natuurlijk. Alle kleine beetjes helpen, zeker in deze tijd", vertelt medewerker Tim Schroots. Hij moet ongeveer 25 km rijden om vanuit zijn woonplaats Ooltgensplaat op zijn werk te komen.

Verpleegkundigen

De wens voor een hogere kilometervergoeding wordt - uiteraard - breder gedragen dan bij Schroots en zijn collega's. Ongeveer 70 procent van de verpleegkundigen in ons land heeft last van de stijgende brandstofprijzen, blijkt uit een enquête van beroepsvereniging V&VN onder hun leden. "De brandstofcrisis raakt ook het werk zelf: veel verpleegkundigen en verzorgenden zijn afhankelijk van vervoer", laat een woordvoerder weten. Als de prijzen nog verder omhoog gaan, kan dat 'invloed hebben op hun inzetbaarheid en op de zorg'.

Nederlanders wonen gemiddeld op iets minder dan 20 kilometer van hun werk, blijkt uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek. Voor de oorlog in Iran kostte heen en weer naar werk ongeveer 6 euro aan benzine. Met de huidige adviesprijs van 2,70 per liter ruim een euro meer. Door de verhoging van de vergoeding naar 25 cent, krijgen forensen 80 cent meer per dag, gerekend met de gemiddeld 40 km per dag.

Schroots en zijn collega's hebben dus geluk met hun 30 cent per kilometer. Daar houden zij na aftrek van inkomstenbelasting over de 5 cent extra ongeveer 11 euro per dag over. Dat is zo'n 2 euro meer dan wie 25 cent per kilometer krijgt. 

Het bedrijf doet er een schepje bovenop vanwege de krappe arbeidsmarkt. "Als ze erop moeten gaan toeleggen om naar het werk hier te komen, dan kunnen ze ook de keuze maken om dichter bij huis te gaan werken", legt Hermus uit. "En dat is wat wij natuurlijk als werkgever niet willen. We willen ze heel graag behouden."

Bij de AWVN zien ze dit vaker. "Als de kosten van de werknemer stijgen, wil je als werkgever meegaan om ze vast te houden op de huidige arbeidsmarkt", zegt Jannes van der Velde van werkgeversorganisatie AWVN. 

Tijdelijke maatregel

Meer dan de wettelijke 25 cent betalen doen bij lange na niet alle werkgevers. "Het is simpelweg een kostenpost voor het bedrijf", legt Van der Velde uit. "En dat betekent dat het ten koste gaat van de mogelijkheid om andere dingen te doen."

Bij Aquatic gaat het om duizenden euro's aan extra kosten per maand, vertelt Hermus. Het is dan ook een tijdelijke maatregel. "Zodra de benzineprijzen op het oude niveau komen komt de regeling te vervallen en gaan we de 25 cent toepassen." Om onenigheid hierover te voorkomen, raadt Van der Velde aan om dit soort afspraken goed vast te leggen, bijvoorbeeld in een cao. "Dan weet iedereen waar ze aan toe zijn", zegt hij.