Anouk uit De Bondgenoten doet oproep na commentaar oud-deelnemers: 'Leef en laat leven'

Lieve lezers,

Als ik terugkijk op mijn tijd in de loods, denk ik niet alleen aan alles wat daar met Diederik is gebeurd. Ook de mensen om mij heen hebben een grote rol gespeeld. Sommige vriendschappen zijn gebleven, andere zijn veranderd en met een aantal oud-deelnemers heb ik inmiddels helemaal geen contact meer.

Van bepaalde oud-deelnemers had ik verwacht dat ze anders over mij zouden praten. Dat er iets ontstond tussen Diederik en mij was iets wat zij ook niet van mij hadden verwacht. Een persoon stond altijd achter mij, maar achteraf zag ik interviews en vroeg ik me af waar ze precies op willen meeliften. Ik vond het lastig om reacties te lezen van bepaalde mensen, van sommigen had ik niet anders verwacht.

Voor mij hoeft er geen contact te zijn, dat vind ik ook niet eerlijk tegenover Diederik. Ik heb zelf inmiddels ook alle beelden teruggezien van mij en Diederik in de loods. Ik denk dan: leef en laat leven. Dat sommigen in het begin een mening erover hadden snap ik en ook dat er vragen zijn, maar op een gegeven moment was het zo giftig dat ik denk: waar houden jullie je mee bezig?

Vriendschappen die ik mis

Toch zijn er ook mensen van wie ik het jammer vind dat ik ze niet spreek of zie. Dat vind ik heel lastig. De situatie die er speelt hoeft niet per se tussen ons in te staan en ik heb wel het idee dat dat gecreëerd wordt. Ik probeerde nog contact te zoeken, maar ik voelde het wederzijdse contact niet.

Gelukkig heb ik heel goed contact met Dominique. In de loods kon ik haar af en toe wel achter het behang plakken, maar ik zei altijd tegen haar dat we buiten de loods echt vriendinnen zijn. Dat is ook zo gebleken. In de loods was natuurlijk overal spanning en dat zorgde ervoor dat we soms wat frictie kregen. Verder stuurden Chess en Roxy mij ook meteen een bericht.

Tekst gaat verder onder het TikTok-bericht.

Niemand heeft mij gebeld

Iedereen had vragen over Diederik en mij. Ze zagen wat er gebeurde tussen ons. Salar, Noah en Chess waren eerst echt mijn vrienden. Ze waren mijn bondje. Ik had zoveel aan hen en we waren heel close. Dat viel weg toen ze de loods verlieten. 

Toen Diederik kwam merkte ik dat ik hem nodig had. Het was alleen vriendschappelijk, maar uiteindelijk groeide het uit tot meer. Als ze dat aan me hadden gevraagd, dan had ik hen kunnen uitleggen hoeveel verdriet en moeite ik had met de situatie. 

Maar niemand heeft mij gebeld voor uitleg. Dat vind ik soms wel lastig. Er wordt zoveel over gepraat, terwijl er maar weinig mensen daadwerkelijk aan mij hebben gevraagd hoe ik het allemaal heb ervaren.

Tijd om los te laten

Wat ik misschien nog wel het meest opvallend vind, is dat het praten over ons nog steeds doorgaat. Ik zie ook TikTok lives van mensen die over ons tekeer gaan. Ze houden zich zo bezig met ons, maar waarom?

We zijn inmiddels allemaal uit de loods. Ga lekker genieten van de aandacht die je zelf krijgt. Het hoeft toch niet steeds over ons te gaan? Voor mij is het echt tijd om die periode los te laten. Ik heb mijn eigen leven buiten de loods, mijn relatie met Diederik en de mensen die belangrijk voor mij zijn. Daar wil ik mijn energie in steken.

Ik snap dat mensen nieuwsgierig zijn en dat er vragen waren, maar we zijn inmiddels verder. Ik hoop dat anderen dat ook kunnen accepteren en ons gewoon ons leven laten leiden.

Tekst gaat verder onder het TikTok-bericht.

Mijn laatste bondje

Als ik ergens met een goed gevoel naar kijk, dan is het naar mijn band met de mensen die nu nog dicht bij me staan. Ik hoop over vijf jaar nog steeds mijn laatste bondje met Sayf, Dominique en Diederik in mijn leven te hebben. Sayf is zo'n eerlijk persoon en Diederik heeft veel aan hem. Dominique is mijn beste vriendin. En Diederik is natuurlijk degene met wie ik mijn leven buiten de loods verder wil opbouwen.

De loods was een intense periode waarin ontzettend veel is gebeurd. Ik heb daar mensen leren kennen, verloren en mezelf ook beter leren kennen. Sommige dingen had ik achteraf misschien anders willen zien, maar ik kan het niet terugdraaien. Wat ik wel kan doen, is vooruitkijken. En ik hoop dat de mensen die nog steeds zoveel bezig zijn met wat er tussen mij, Diederik en de rest van de groep is gebeurd dat ook gaan doen.

Leef en laat leven. Dat is alles wat ik wil zeggen.

Liefs,
Anouk